Literatuur en de wereld om ons heen
Eind mei kopten de kranten: Freek (32) van Suzan en Freek heeft terminale longkanker. Bij dit trieste bericht moest ik spontaan aan het gedicht Jonge sla denken van Rutger Kopland (1969, uit: ‘Alles op de fiets’).

Jonge sla

Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.

Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog,
in vochtige bedjes, nee.

Dit gedicht kun je op vele manieren interpreteren. Het veel te vroeg uit het leven ‘weggeplukt’ zijn, is er een van. Bloemen die sterven hebben hun tijd gehad. Jonge sla, die nog maar net geplant is en vol leven (vocht)hoort te zitten, helaas niet.